Μέχρι την Παρασκευή 13 Μαρτίου η επιχειρηματολογία ότι η αντιμετώπιση της Ελλάδας από τους εταίρους της στην Ευρωζώνη, δηλαδή τη Γερμανία, έπρεπε να συνυπολογίσει τη στρατηγική θέση της χώρας και τους αυξημένους περιφερειακούς γεωπολιτικούς κινδύνους ήταν ένα επιχείρημα κυρίως αν όχι αποκλειστικά της Αθήνας και της Ουάσιγκτον.
Ενα δημοσίευμα που αναρτήθηκε στην έγκυρη και καλά πληροφορημένη για τις εξελίξεις στην Ε.Ε. -Ευρωζώνη γερμανική ιστοσελίδα Euroinsight λειτούργησε σαν κεραυνός. Η καγκελάριος λόγω των γεωπολιτικών κίνδυνων στα Βαλκάνια και του κινδύνου κινήσεων σε βάρος της Δύσης από τον Πούτιν στην περιοχή φέρεται να έχει αποφασίσει να προσεγγίσει πολιτικά το ελληνικό πρόβλημα, με δεδομένο τον αποκλεισμό κάθε εξέλιξης που θα αποσταθεροποιούσε ή θα απομόνωνε την Αθήνα.
Ακολούθησε τη Δευτέρα η πρόσκληση Μέρκελ στον πρωθυπουργό για συνάντηση στο Βερολίνο μεθαύριο Δευτέρα.
Η επίκληση γεωπολιτικών κινδύνων, για ειδική δηλαδή πολιτική προσέγγιση της παραβατικότητας της Αθήνας σε σχέση με τους κανόνες και το πλαίσιο της γερμανικής Ευρωζώνης, είναι ταυτόχρονα και αλήθεια αλλά και άλλοθι για το Βερολίνο:
Αλήθεια, καθώς η κατάσταση στην Ουκρανία αλλά και στην Ευρύτερη Μέση Ανατολή κάθε μέρα που περνά δείχνει ότι πρόκειται για συγκρούσεις μακράς διαρκείας που πέραν του πεδίου της μάχης περιλαμβάνουν ανατροπές συμμαχιών, ανακατατάξεις, μέτωπα δυσαρεστημένων, αλλά και μεγάλο εμπορικό και ενεργειακό κόστος για όλους τους άμεσα και έμμεσα εμπλεκόμενους και επηρεαζόμενους.
Άλλοθι γιατί, ούτως ή άλλως, και χωρίς τον παροξυσμό έντασης και συγκρούσεων στην Ουκρανία και στη Μέση Ανατολή τα σενάρια περί Grexit-Graccident προσκρούουν σε αναπόφευκτες παρενέργειες στις αγορές αλλά και στις κοινωνίες, όπως έδειξαν και οι μαζικές διαδηλώσεις και βίαιες συγκρούσεις στην έδρα της ΕΚΤ στη Φρανκφούρτη την Τετάρτη 18 Μαρτίου με συμμετοχή από όλη την Ευρώπη. Με άλλα λόγια, Ουκρανία και Μέση Ανατολή αναδεικνύουν ακόμη περισσότερο την Ελλάδα ως περιφερειακό πόλο σταθερότητας για την Ουάσιγκτον και τώρα και για το Βερολίνο. Ακόμη όμως και αν δεν υπήρχαν, η Μέρκελ θα έπρεπε να τους ανακαλύψει, για να μην παραδεχθεί δημόσια ότι παρά τη ρητορική ακαμψία της κυβέρνησής της, τελικά γίνεται αποδεκτή η άποψη της Αθήνας ότι η διαβούλευση με τους εταίρους μας είναι κατά κύριο λόγο πολιτική.
Τέλος είναι κάτι παραπάνω από σαφές ότι αποδεχόμενη τον πολιτικό χαρακτήρα της διαπραγμάτευσης Αθήνας-Ευρωζώνης, η Μέρκελ στην ουσία δηλώνει ότι υλοποιεί τις πάγιες και σταθερές προς την παραπάνω κατεύθυνση υποδείξεις της Ουάσιγκτον.
Ουκρανία, στην κόψη του ξυραφιού
Όλα δείχνουν ότι βαδίζουμε προς ένα νέο γύρο συγκρούσεων στην Ουκρανία, καθώς ο Πούτιν καταγράφει κυρώσεις υψηλού κόστους, για την άρση των οποίων θα πρέπει επί της ουσίας να αποδεχθεί την ένταξη της Ουκρανίας στο δυτικό στρατόπεδο. Ετσι έχει κάθε κίνητρο πλέον να στηρίξει την επέκταση της περιοχής που ελέγχουν οι Ρωσόφωνοι αυτονομιστές με επόμενο σταθμό τη Μαριούπολη και μετά προς δυσμάς μέχρι να διασφαλισθεί χερσαία πρόσβαση στην Κριμαία.
Όλα δείχνουν ότι βαδίζουμε προς ένα νέο γύρο συγκρούσεων στην Ουκρανία, καθώς ο Πούτιν καταγράφει κυρώσεις υψηλού κόστους, για την άρση των οποίων θα πρέπει επί της ουσίας να αποδεχθεί την ένταξη της Ουκρανίας στο δυτικό στρατόπεδο. Ετσι έχει κάθε κίνητρο πλέον να στηρίξει την επέκταση της περιοχής που ελέγχουν οι Ρωσόφωνοι αυτονομιστές με επόμενο σταθμό τη Μαριούπολη και μετά προς δυσμάς μέχρι να διασφαλισθεί χερσαία πρόσβαση στην Κριμαία.
Ταυτόχρονα το Κρεμλίνο θα αξιοποιήσει όλες τις ρωγμές και διαιρέσεις στην Ε.Ε.: Από την ανησυχία Γερμανίας, Γαλλίας και Ιταλίας για το υψηλό οικονομικό, εμπορικό και ενεργειακό κόστος του φαύλου κύκλου κυρώσεων-αντιποίνων, αλλά κυρίως των διευρυμένων δυνατοτήτων ελιγμών της Μόσχας στη Νοτιοανατολική Ευρώπη.
Στην περιοχή αυτή, με εξαίρεση τη Ρουμανία που ακολουθεί τον δρόμο της Πολωνίας, επενδύει δηλαδή στην ψυχροπολεμική κλιμάκωση για να αναβαθμισθεί ως προκεχωρημένο φυλάκιο των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, η Βουλγαρία, η εκτός Ε.Ε. Σερβία, αλλά και η Ουγγαρία και η Αυστρία που επείγονται για την κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου Southstream και αντιτίθενται σε κάθε κίνηση απομόνωσης της Μόσχας.
Παρόμοια τακτική ακολουθεί και η Τουρκία, η οποία διατηρεί και ενισχύει τη θέση της ως προνομιακού εμπορικού και ενεργειακού εταίρου της Ρωσίας. Βοηθά έτσι τη Μόσχα στην παράκαμψη της Ουκρανίας και ματαιώνει κάθε σχέδιο για αντιπερισπασμό στον Νότο με κινητοποίηση - ενίσχυση των αποσχιστικών τάσεων των Τουρκόφωνων Μουσουλμάνων Τατάρων στην Κριμαία αλλά στον Καύκασο με επίκεντρο το Νταγκεστάν.
Έτσι πάρα τον θόρυβο και την κινδυνολογία για δήθεν φιλορωσικό προσανατολισμό της Αθήνας, η χώρα μας στην πραγματικότητα προβάλλει ως νησίδα ατλαντικής και ευρωπαϊκής κανονικότητας και νομιμοφροσύνης απέναντι στη Μόσχα. Νησίδα, καθώς όπως είδαμε βόρεια και ανατολικά οι γείτονές μας εντός και εκτός Ε.Ε. έχουν την δική τους εθνική ατζέντα προτεραιοτήτων.
Είναι αυτονόητο ότι ακόμη και μιά ρητορική-συμβολική διαφοροποίηση της Αθήνας από την Ευρωπαϊκή Αλληλεγγύη σε ένα σκηνικό απομόνωσης και χρηματοδοτικού στραγγαλισμού, θα έδινε στο Κρεμλίνο τις εντυπώσεις αλλά και την ουσία μιας αντεπίθεσης στη Δύση με πεδίο τα Βαλκάνια και την Τουρκία.
Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΠΟΠΟΥΛΟΥ
kapopoulos@pegasus.gr
kapopoulos@pegasus.gr
ΠΗΓΗ:imerisia.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου